ด้วยเทคนิคตาสว่าง

“การเรียนรู้เปรียบเสมือนดาบสองคม หาก ‘หลวม’ เกินไป ท่านก็จะหลงทิศ เหมือนใบบัวที่วางห่างกันจนสุดเอื้อม ท่านจะกระโดดไม่พ้น ตกลงสู่ห้วงน้ำแห่งความสับสนและจมหายไป… แต่หาก ‘แน่น’ เกินไป มันก็จะกลายเป็น ‘กรงขังทางความคิด’ เหมือนใบบัวที่วางซ้อนทับกันจนไม่มีช่องไฟ มันน่าเบื่อ เยิ่นเย้อ และที่เลวร้ายที่สุด… มันทำให้ปัญญาของท่านเป็น ‘อัมพาต’ เพราะท่านไม่ต้องออกแรงขบคิดอะไรเลยแม้แต่น้อย

ด้วยเหตุนี้… ‘ระยะห่าง’ จึงเป็นหัวใจสำคัญของเทคนิคตาสว่าง ข้าพเจ้าจงใจทิ้ง ‘ช่องว่าง’ ไว้ ไม่ใช่เพราะข้าพเจ้าเกียจคร้าน แต่เพื่อให้ท่านได้ถมมันให้เต็ม… ด้วยภูมิปัญญาของท่านเอง

จงอย่าแปลกใจ… หากบางถ้อยคำดูห่างเหิน อย่าได้ตื่นตระหนก… หากบทสนทนาจบลงแบบปลายเปิด เพราะความว่างเปล่านั้น ไม่ได้ไร้ความหมาย แต่มันถูกเว้นไว้รอให้ท่าน ‘ออกแรง’ ท่านต้องใช้ ‘กล้ามเนื้อแห่งปัญญา’ เชื่อมโยงจุดต่อจุด… และกล้าที่จะกระโจนจากใบบัวใบหนึ่ง ไปสู่อีกใบหนึ่งด้วยตนเอง ปัญญาที่เกิดจากการ ‘ฟังเขาเล่า’ … นั้นเปราะบางเหมือนของยืม แต่ปัญญาที่เกิดจากการ ‘ออกแรงกระโดด’ … นั้นคงทนและสง่างาม เพราะมันเป็นของท่านอย่างแท้จริง”