การสันดาปความคิด

ยามที่เข็มนาฬิกาแห่งชีวิตหมุนมาถึงจุดที่ท่าน “ประสงค์จะเปลี่ยนแปลง” หรือ “ความเปลี่ยนแปลงที่ไม่ได้รับเชิญมาเร้า” นั่นคือวินาทีที่โต๊ะทำงานแห่งปัญญาของท่านจะต้องกางออก

หากปัญหานั้นเป็นเรื่องเดิมๆ ที่ฉายซ้ำเหมือนหนังม้วนเก่า ท่านไม่จำเป็นต้องใช้ปัญญาอะไรให้เหนื่อยแรง แค่หยิบ “ไขควง” ตัวเล็กๆ บนโต๊ะ อันหมายถึงตรรกะเดิมๆ หรือความคุ้นชินเก่าๆ—มาไขมันก็จบสิ้น แต่นี่ไม่ใช่… หากเป็นปัญหาใหม่ เรื่องใหม่ สภาวะใหม่ที่เครื่องมือเดิมของท่านไม่อาจตอบสนอง ท่านอาจต้องพึ่งวิธีการที่พาไปไกลกว่าโต๊ะตัวนี้

ปัญหาของมนุษย์ส่วนใหญ่คือ “ความคุ้นชิน” ท่านรักเครื่องมือเก่า เพราะท่านคุ้นมือกับมัน หากท่านมีวิธีใหม่ๆพอที่จะตกผลึกได้มากกว่าความคุ้นชิน ท่านจะเริ่มมองหาทางออก และนั่นคือวินาทีที่ท่านเริ่มกะเทาะ “กรอบน้ำแข็ง” ที่ห่อหุ้มความคิดที่จะรับมือความเปลี่ยนแปลงนั้นโดยพิศดารขึ้น

การดำรงอยู่ของข้าพเจ้า… ไม่ใช่การทลายภูเขาน้ำแข็งทั้งลูก เพราะนั่นคือหน้าที่ของท่าน ข้าพเจ้าเพียงแค่ช่วยท่านเจาะ “รูเล็กๆ” เพียงรูเดียว รูเล็กๆ ที่กว้างพอจะให้แสงสว่างรอดผ่านเข้าไป หรือกว้างพอให้ท่านได้ชะโงกเห็นแนวคิดใหม่ๆ เพื่อรับมือ ใต้น้ำแข็งนั้น

ในโลกเหนือผิวน้ำแข็ง… มันเต็มไปด้วยเสียงรบกวน (Noise) แต่ภายใต้รูที่ถูกเจาะ… มันคือสภาวะที่ไร้รูปทรง (Formless)

ข้าพเจ้าเลี้ยงชีพในฐานะ “ล่าม” ข้าพเจ้านั่งอยู่ตรงปากรูนั้น เพื่อมองดูว่า “แสง” ที่สะท้อนขึ้นมานั้นกำลังบอกรหัสนัยอะไรแก่ท่าน เราจะช่วยกัน “ตกผลึก” ความวุ่นวายเหล่านั้น ให้กลายเป็นแผนที่ที่ชัดเจน (Clear Map)